Ajax is gewoon kampioen geworden en ik had het helemaal niet door.

Ploiesti, daar waren de skimmers heengegaan om te pinnen met mijn pas. Meer dan 1000 euro hadden ze opgenomen. Schitterende naam vind ik dat Ploiesti. Daar wonen boeven, dat hoor je zo. Logisch dat ze dan bij de bank denken er is iets mis met de pas van Osinga, want een nette huisvader rijdt niet midden in de week naar Ploiesti om duizend euro te pinnen. Braşov, net iets noordelijker, ook in Roemenië, had ik ook goed gevonden. Ploiesti en Braşov, ik zie wegen van modder en trucks met grote banden, vrouwen met snorren en mannen met gouden tanden.

Madoff, dat is trouwens ook een schitterende naam voor een boef. Misschien zelfs té. Teveel de megalomane Rus. Meer iets voor een kinderserie dan voor een serieuze Madoff zit een beetje op een lijn met Doofenschmertz, de bad guy van Phinneas en Ferb. Maar Doofenschmerz is ook nog lekker Duits, dat klinkt altijd net iets gemener. Of zoals HP zei: 'wat hebben de Duisters ooit gedaan om te verdienen dat alle badguys Duitse namen hebben?'

Het mistte. Je kon de andere kant van het Dupontplein niet zien. 'Eigenlijk is mist een wolk die beneden is,' wist ze al en 'sommige mensen zeggen dat als je dood bent je op een wolk loopt. Wij lopen nu eigenlijk op een wolk. Dus zijn we dood.' Een foutief syllogisme, ik weet het, maar ik had geen zin om het te zeggen. Ik liet mijn blik gaan over het plein dat in nevelen gehuld was en waar schimmen zich vescholen in hun kraag. Zo zou het zijn, dacht ik, als je dood was en je moest dan op een koude wolk zitten tot het einde der tijden.

Ik was gisteren voor de winterbanden in de garage. Het duurde iets meer dan een half uur, waarin in met de kinderen door de showroom liep. Ik telde vier verkopers, die allemaal in een hoekje achter een computer zaten. Ze staarden naar het scherm. Ze klikten wat. Klanten waren er niet.

Ik vond het zielig voor ze. Dus ik stapte op een van hen af en wendde interesse in een model Opel voor dat ik nooit van mijn vrouws leven zou kopen. Het was niet overtuigend want tijdens het gesprekje bleef de verkoper verlangend omkijken naar zijn computer. Ik zette mijn dochter van 1 nog even achter het stuur van een sportwagen en liet hem toen weer gaan. Terug naar zijn scherm. Wat deed hij daar? Kijken naar een andere baan? Chatten met een vrouw? Blogs lezen?

Daarnaast vermoed ik dat die grote beesten zelf ook nog heel wat CO2 produceren, en dan is de conclusie duidelijk: we moeten de walvissen doden. This planet just ain't big enough for the both of us.

Is ook een alleszins haalbare kaart. Termieten schijnen ook beesten te zien waar het gaat om uitstoot van CO2, maar die buggers uitroeien is niet zo eenvoudig. Met de walvis daarentegen, zijn we aardig op weg.

Ter nuancering: Potvissen, Orka's en dolfijnen mogen blijven, want die eten geen plankton. Ik wil dus echt niet alle walvissen uitroeien. Een paar soorten, dat is alles.