last edited 5 years ago by rmo

III. Meneer God

Het land van Haha was een gelukkig land, met een koning, Daan, die graag belasting dronk. De bewoners van Haha beschouwden het als een eer dat hun schapen deze bijzondere drank aan de koning mochten geven. Als de belastinginspecteur kwam werd hij altijd met veel gejuich ontvangen en kreeg een groot onthaal. Het was een blij land, dat maar een ding miste, een geloof.

Op een dag was er een Prediker in het land van Haha gekomen. Hij had een dik zwart boek bij zich en keek streng, maar rechtvaardig, voor zich uit. Midden op het plein van Haha had hij halt gehouden en was er begonnen met het bouwen van een huis. Verschillende Haha﷓ers hadden hem geholpen met het bouwen van het huis en hij had hun hulp dankbaar aanvaard. Toen het af was, spijkerde hij naast de deur een bordje, met de mededeling, : Kerk, en daaronder Huis van God. Mevrouw Hahi, die er vlak naast woonde ging meteen op de koffie.

"Morgen meneer God," zei ze opgewekt, "ik ben mevrouw Hahi van hiernaast."

"Ik ben God niet," zei de prediker streng. "Ik ben niet meer dan zijn dienaar."

"O, ik zag op het bordje staan huis van God, dus ik dacht dat bent u. Wanneer komt meneer God?"

"Die dag is nabij."

"O, nou dan kom ik dan wel." En mevrouw Hahi maakte aanstalten weg te gaan.

"Wacht mijn zuster," zei de Prediker, "ben je gelovig?"

"Ik geloof het wel," zei mevrouw Hahi maar ik weet het niet zeker. "Wat is dat gelovig?"

"Geloof jij in het woord van God?" Daar moest de zij even over nadenken.

"Ik heb meneer God nooit gesproken, maar ik geloof in principe iedereen op zijn woord."

"Ik heb God ook nooit gesproken," zei de Prediker.

"O, nou dat komt wel als hij komt," zei mevrouw Hahi.

Nu pakte hij het dikke zwarte boek dat hij onder zijn arm gehad had toen hij Haha binnen gekomen was.

"Dit," zei hij plechtig, "is het woord van God." Mevrouw Hahi moest toegeven dat zij het niet helemaal begreep.

"Zuster, wie heeft de wereld gemaakt," denk je.

"De wereld is niet gemaakt, hij is echt."

"God heeft de wereld gemaakt!" riep de Prediker opgewonden.

"Ik begrijp het niet helemaal. Als God de wereld gemaakt heeft, waarom moest jij dan zijn huis maken?"

"Ik zal jullie het van het begin af uitleggen," zei de Prediker, "het staat allemaal in dit boek. Zeg tegen de andere mensen dat zij zondag naar het huis van God komen."

Zondag was heel Haha uitgelopen om op de koffie bij meneer God te komen. Tot hun teleurstelling was meneer God er zelf niet. Alleen de Prediker was er. Die begon met een gedragen stem een lang verhaal te houden. En pas na dat lange verhaal, dat ze niet helemaal begrepen, gingen ze koffie drinken. En omdat iedereen in Haha net opgevoed was, bedankten allen de Prediker na de kop koffie en zeiden dat ze het een mooi verhaal gevonden hadden, en vroegen de Prediker de groeten aan meneer God te doen. De Prediker glom van trots en zei dat er volgende week weer dienst was.

Vanaf dat moment kwamen de Haha﷓ers elke zondag op de koffie bij meneer God. Meneer God zelf was er nooit, maar dat gaf niet, want de prediker vertelde elke zondag een mooi verhaal.