|
II. De Belasting
Haha was een gelukkig land, met een koning die Daan heette. Het land had maar een gebrek: ze konden de belasting niet vinden. Ze wisten zelfs niet zeker of ze er wel eens een gehad hadden.
De volgende dag was de Heraut van de koning terug.
"Ik kom de belasting innen."
De Haha'ers keken enigszins verbaasd.
"We hebben hem nog steeds niet gevonden, het spijt ons. Zodra we hem hebben, mag jij hem komen innen," Vroeg de een
"Hoe doe je dat innen?" Vroeg een ander.
"Jullie hebben wel belasting. Ik heb het nagekeken in de administratie.
Dat wilden de Haha-ers ook wel eens zien, een echte administratie!
"Waar is die administratie? In je belasting met een administratie? Laat eens zien? Vele vragen stelden ze de Heraut.
"De administratie bevindt zich op het gemeentelijk administratiekantoor. En ik zal jullie nu uitleggen hoe je belasting int."
Vol spanning wachten de bewoners af.
De Heraut liep op een meisje af, dat enige meters verderop een schaap aan het melken was. De emmer was al half vol met schapenmelk, die nog warm was.
"Geef me die emmer eens," zei de Heraut.
Het meisje gehoorzaamde verbaasd. De Heraut ging langs nog vier melkende meisjes en vroeg of hij hun emmer met melk mocht hebben. Ze gaven allemaal hun emmers. Met vijf emmers melk liep de Heraut terug naar de verzamelde Hahaers.
"Hier zien jullie vijf emmers. Deze schapenmelk is van jullie."
De Hahaers knikten, dat was hun schapenmelk.
"En deze emmer is belasting."
De Hahaers keken zeer verbaasd. Ze keken nog eens goed naar de emmers. Dus die emmer bevatte belasting en die andere vier schapemelk.
"Ik zie het verschil niet tussen de schapenmelk en de belasting."
"Er is ook geen verschil."
"Hoe weet je dan wat melk is en wat belasting."
"Dat maakt niet uit. Het enige verschil is, dat deze voor de koning is en die andere emmers voor jullie."
"Lust de koning geen schapenmelk?" vroeg een Hahaer
"Hoe bedoel je," vroeg de Heraut.
"Omdat hij liever belasting drinkt."
De Hahers waren zeer blij toen ze begrepen dat een aantal van de schapen die zij bezaten belasting gaven, en dat dat nu juist een van de lievelingsdrankjes van de koning was. Ze zette deze schapen voortaan apart en deden mooie linten om de nek. De Hahaers begrepen nu bovendien wat innen was, als de koning belasting dronk dan inde hij hem. Het was dus gewoon een moeilijk woord voor drinken.
|