Mijn dochters hebben nooit veel interesse in auto's getoond. Ze weten dat onze auto zwart is maar wat voor merk? No clue. Als we in een andere zwarte auto zouden stappen zouden ze het ook wel best vinden. Het is ook goed zo, want auto's zijn natuurlijk ook niet belangrijk en tegen de tijd dat zij volwassen zijn zijn ze sowieso waarschijnlijk verboden in verband met fijnstof en C02 uitstoot.

Maar toen we naar de dierentuin fietsten riep de oudste ineens: 'dat is een mooie auto!' Ik keek: een Citroën DS. Ja, dat is de enige uitzondering die er is, dat is een belangrijke auto. Een mooie auto, zei ik, en heel lang geleden, hadden we er zo een. Een witte, met een zwart dak.

Waarom hebben we er nu niet zo een, wilde ze weten. En ik kon alleen wat zuchten. Straks als ik in de midlife-crisis kom, dan koop ik er wel weer een, met ene open dak.