Ik kan me goed voorstellen dat u zich wel eens heeft afgevraagd wat er toch terecht komt van de zangers die de theaterronde van Idols niet halen. Ik denk daar ook vaak over na. Dan loop ik over straat door de regem, of ik zit op een bankje in het park in de zon, en dan denk ik: 'waar zouden ze zijn? wat zouden ze doen? zouden ze nog zingen? zouden ze nog dromen van een doorbraak?'

Ik denk dat ik weet wat ze doen. Ik was in slagharen dit zonnige weekend en daar waren verschillende shows waarin ze slechte zangers lieten optreden voor enthousiast klappende kinderen. Je zag in de ogen van de zangers dat ze hun droom nog niet hadden laten varen. Ze droomden van het moment dat er in de zaal een producer zat met zijn kinderen en dat die na de show naar ze toe zou komen en zeggen zou: 'verdomme Ivar, jij hebt het in je! Geef me je nummer en dan gaan we bellen!'

Maar er zat geen producer, geen impressario, alleen ik. En als ik een producer was geweest dan zou ik Ivar ook niet om zijn telefoonnummer gevraagd hebben.